พ่อแม่หัวใจแทบสลาย เห็นสภาพล่าสุดลูกชาย หลังหายตัวไปนาน 16 ปี

เสียงโทรศัพท์สายหนึ่งที่ดังขึ้นหลังผ่านไปนานถึง 16 ปี กลายเป็นความหวังที่ครอบครัวหนึ่งเฝ้ารอมาทั้งชีวิต เมื่อพ่อแม่ได้รับแจ้งจากตำรวจว่า พบเบาะแสของลูกชายที่หายตัวไปตั้งแต่ยังเป็นทารกวัยเพียง 22 วัน แต่การกลับมาพบกันครั้งนี้ กลับเต็มไปด้วยทั้งความดีใจและความเจ็บปวด หลังพบว่าลูกชายต้องใช้ชีวิตอย่างทุกข์ทรมานมาตลอดหลายปี

 

 

เหตุการณ์ดังกล่าวเกิดขึ้นในมณฑลซานตง ประเทศจีน ย้อนกลับไปเมื่อเดือนมิถุนายน ปี 2006 นางเจิ้ง ผู้เป็นแม่ กำลังดูแลลูกชายวัยเพียง 22 วันอยู่ที่บ้านในเขตหมู่ตาน เมืองเหอเจ๋อ

 

ระหว่างอุ้มลูกออกมารับแดดบริเวณลานบ้าน เธอได้รับโทรศัพท์ด่วนจากเพื่อนคนหนึ่ง จึงวางลูกไว้ภายในบ้านชั่วคราว ก่อนรีบออกไปเพียงไม่นาน แต่เมื่อกลับมา เด็กชายกลับหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย

 

ในช่วงเวลาเดียวกัน สามีของเธอเพิ่งเดินทางกลับจากงานศพญาติ เมื่อทราบเรื่อง ทั้งสองรีบช่วยกันออกตามหาลูกชายทั่วบริเวณ ทั้งภายในบ้าน ละแวกใกล้เคียง และสอบถามผู้คนในพื้นที่ แต่ไม่พบเบาะแสใด ๆ

 

ครอบครัวเชื่อมาตลอดว่า ลูกชายถูกลักพาตัวไป แต่เนื่องจากในเวลานั้นพื้นที่ชนบทยังไม่มีกล้องวงจรปิด ทำให้การสืบสวนเป็นไปอย่างยากลำบาก แม้ทั้งคู่จะพยายามตามหาลูกมาตลอดหลายปี แต่ก็ไม่เคยได้รับข่าวคราว จนความหวังค่อย ๆ เลือนหายไปตามกาลเวลา

 

กระทั่งผ่านไปนานถึง 16 ปี สองสามีภรรยาได้รับโทรศัพท์จากเจ้าหน้าที่ตำรวจ แจ้งว่าพบเด็กหนุ่มคนหนึ่ง ซึ่งอาจเป็นลูกชายที่หายตัวไปตั้งแต่ยังเป็นทารก

ทั้งคู่รีบเดินทางไปพบ และหลังผ่านกระบวนการตรวจพิสูจน์ตัวตน ผลยืนยันว่า เด็กหนุ่มวัย 16 ปีตรงหน้าคือลูกชายแท้ ๆ ที่พวกเขาตามหามาตลอดหลายปี

 

แม้จะเป็นช่วงเวลาที่เฝ้ารอ แต่ภาพที่เห็นกลับทำให้ผู้เป็นพ่อแม่แทบขาดใจ เด็กหนุ่มไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับครอบครัวแท้ ๆ ของตนเอง อีกทั้งยังมีสภาพร่างกายบอบช้ำ พิการ พูดไม่ได้ตามปกติ และมีภาวะขาดสารอาหารอย่างรุนแรง รูปร่างผอมเล็กกว่าวัยอย่างเห็นได้ชัด

 

จากการตรวจสอบพบว่า หลังถูกลักพาตัวไป เด็กชายไม่ได้ถูกเลี้ยงดูในครอบครัวใหม่ แต่กลับถูกกลุ่มคนร้ายนำไปใช้เป็นเครื่องมือหาเงิน ด้วยการบังคับให้เร่ร่อนขอทานเป็นเวลาหลายปี ต้องใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก ขาดทั้งอาหาร การรักษาพยาบาล และโอกาสในการใช้ชีวิตเหมือนเด็กทั่วไป

 

เมื่อได้รับรู้ความจริง พ่อแม่ถึงกับร้องไห้และโอบกอดลูกชายไว้แน่น พร้อมกล่าวคำขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ด้วยความรู้สึกผิดที่ไม่สามารถปกป้องลูกได้ในวันนั้น

 

แม้เด็กหนุ่มจะไม่สามารถพูดสื่อสารได้เหมือนคนทั่วไป แต่เขาใช้การกระทำแทนคำพูด ด้วยการเช็ดน้ำตาให้พ่อแม่และโอบกอดทั้งสองไว้แน่น ราวกับต้องการบอกว่า ในที่สุดเขาก็ได้กลับบ้านแล้ว

 

แม้การกลับมาพบกันจะไม่ใช่ตอนจบที่สมบูรณ์แบบ เพราะช่วงเวลา 16 ปีที่สูญเสียไปไม่อาจหวนคืนได้ แต่สำหรับครอบครัวนี้ การได้ลูกชายกลับคืนสู่อ้อมอก ถือเป็นจุดเริ่มต้นของชีวิตบทใหม่ ที่เด็กหนุ่มจะได้ใช้ชีวิตภายใต้การดูแลของพ่อแม่ผู้เฝ้ารอเขามาตลอด และไม่ต้องเผชิญกับความโหดร้ายเพียงลำพังอีกต่อไป

ข้อมูลจาก phunuphapluat