แมวส้มไม่ได้แค่แสบ! เปิดความลับพันธุกรรม ทำไมถึงซ่าจนเป็นตำนาน

ถ้าพูดถึงวีรกรรมความแสบ ซ่า และความรั่วจนเกิดตำนาน คงหนีไม่พ้นเจ้าแมวสีขนสุดจี๊ดที่ใครก็ต่างยอมรับในความ "ล้น" เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญ แต่มีคำอธิบายทางวิทยาศาสตร์และพฤติกรรมศาสตร์ที่น่าสนใจซ่อนอยู่

​เหตุผลแรกที่มองข้ามไม่ได้คือเรื่องของ "เพศ" เนื่องจากยีนสีส้มนั้นอยู่บนโครโมโซม X ส่งผลให้แมวส้มกว่า 80% เป็นตัวผู้ ซึ่งธรรมชาติของแมวตัวผู้มักจะมีนิสัยชอบสำรวจ กล้าหาญ และถ้าได้รับการทำหมันแล้วก็จะกลายเป็นแมวขี้อ้อนสุดๆ ความแสบที่เราเห็นจึงมักเป็นบุคลิกเฉพาะตัวของหนุ่มๆ นั่นเอง

นอกจากนี้ยังมีทฤษฎีเรื่องขนาดตัว โดยพบว่าแมวส้มมักจะมีโครงสร้างร่างกายที่ใหญ่กว่าแมวสีอื่น ซึ่งส่งผลโดยตรงต่อความมั่นใจ ทำให้พวกมันกล้าแสดงออก หรือบางครั้งก็ดู "กร่าง" ในฝูงแมว จนกลายเป็นที่จดจำของเหล่าบรรดา ทาสแมว ทั่วโลก

​อีกส่วนที่สำคัญคือ "ความลำเอียง" ของมนุษย์เราเอง ด้วยสีขนที่สดใสดูเป็นมิตร ทำให้คนส่วนใหญ่มักจะเข้าไปปฏิสัมพันธ์หรืออุ้มแมวส้มมากกว่าแมวสีเข้ม การที่พวกมันถูกเลี้ยงดูด้วยความเอ็นดูเป็นพิเศษและคุ้นเคยกับมนุษย์ จึงหล่อหลอมให้แมวส้มมีนิสัยเฟรนด์ลี่และมั่นใจในตัวเองสูง (จนบางทีก็สูงเกินไป)

ในทางชีวภาพยังมีสมมติฐานว่า ยีนที่ผลิตเม็ดสี Pheomelanin ซึ่งทำให้เกิดสีส้ม อาจมีความเชื่อมโยงกับระบบประสาทและการตอบสนองต่อสิ่งเร้า ทำให้พวกมันมีความตื่นตัวที่ต่างจากแมวสีอื่น สรุปได้ว่าความแสบของแมวส้มคือส่วนผสมที่ลงตัวระหว่างพันธุกรรมตัวผู้ ร่างกายที่แข็งแรง และการเลี้ยงดูที่เต็มไปด้วยความรักนั่นเอง