เปิดตำนานความลี้ลับศาลเจ้าปู่ภูพาน และเสียงแตรริมทาง

บนเส้นทางสายยุทธศาสตร์ข้ามเทือกเขาภูพาน (ถนนถีนานนท์ ทางหลวงหมายเลข 213) ซึ่งเชื่อมระหว่างจังหวัดสกลนครและจังหวัดกาฬสินธุ์ ผู้ใช้รถใช้ถนนต่างคุ้นเคยกับเสียงแตรที่ดังระงมตลอดทั้งวัน บริเวณจุดประดิษฐาน พระพุทธลีลามิ่งมงคลสกลสันติสุขศรีสุวรรณบรรพต ซึ่งน้อยคนนักจะทราบถึงที่มาว่า ก่อนจะพัฒนาเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์อันกว้างขวางในปัจจุบัน ดั้งเดิม ณ จุดนี้เคยเป็นเพียงศาลไม้ขนาดเล็กที่เรียกว่า ศาลเจ้าปู่ภูพาน หรือ ศาลเจ้าพ่อเสือ

ย้อนกลับไปในอดีต ยุคเริ่มแรกที่มีการบุกเบิกตัดถนนผ่านเทือกเขาภูพาน เส้นทางช่วงดังกล่าวมีความโค้งลาดชัน ซับซ้อน และเสี่ยงต่อการเกิดอุบัติเหตุรุนแรงบ่อยครั้ง ประกอบกับผู้ขับขี่ในยุคนั้นมักเจอปัญหากำลังเครื่องยนต์ตกหรือรถขัดข้องโดยไม่ทราบสาเหตุ พระสงฆ์ คณะช่าง ตลอดจนชาวบ้านและผู้ใช้เส้นทาง จึงได้ร่วมใจกันจัดสร้างศาลไม้เล็กๆ ขึ้น เพื่อบอกกล่าว ขอด้านความปลอดภัย และขอขมาต่อสิ่งศักดิ์สิทธิ์เจ้าป่าเจ้าเขา เพื่อให้คุ้มครองการเดินทางผ่านโค้งอันตรายเป็นไปอย่างราบรื่น

ต่อมาเมื่อระบบการคมนาคมได้รับการพัฒนาให้สะดวกขึ้น คณะสงฆ์ ชาวบ้าน และผู้มีจิตศรัทธา จึงได้ร่วมกันบูรณะปรับปรุงภูมิทัศน์และสถานที่ให้มั่นคงแข็งแรง พร้อมทั้งอัญเชิญ พระพุทธลีลามิ่งมงคลสกลสันติสุขศรีสุวรรณบรรพต พระพุทธรูปปางลีลาองค์ใหญ่มาประดิษฐานเป็นพระประธาน เพื่อให้เป็นศูนย์รวมจิตใจและเสริมความเป็นสิริมงคลแก่ผู้สัญจรไปมา

สำหรับธรรมเนียมปฏิบัติตามความเชื่อเรื่อง การบีบแตร 3 ครั้ง เมื่อขับรถผ่าน เกิดขึ้นจากเจตนาในการส่งสัญญาณเคารพ บอกกล่าวสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ตลอดจนขอพรให้เดินทางไป-กลับโดยสวัสดิภาพ ขณะที่ รูปปั้นเสือ รวมถึงรูปปั้นสัตว์บริวารนานาชนิดที่ตั้งเรียงรายตระการตาแน่นเนินเขานั้น เกิดจากพลังศรัทธาของผู้สัญจรที่มาบนบานศาลกล่าว แล้วประสบความสำเร็จตามที่หวัง ทั้งในเรื่องการเดินทางปลอดภัย ความเจริญรุ่งเรือง และโชคลาภ จึงนำรูปปั้นเสือซึ่งเชื่อว่าเป็นสัตว์บริวารประจำ เจ้าปู่ภูพาน มาถวายแก้บน จนกลายเป็นเอกลักษณ์อันทรงคุณค่าและเป็นภาพจำสำคัญของเทือกเขาภูพานมาจนถึงปัจจุบัน