"หวยมาจากไหน เปิดตำนาน หวย ในไทย สู่สลากกินแบ่งรัฐบาล"

เรื่องราวของ หวย ในประเทศไทยมีประวัติศาสตร์ที่ยาวนานและน่าสนใจมาก โดยมีต้นกำเนิดจากประเทศจีน ก่อนจะถูกปรับเปลี่ยนและพัฒนาจนกลายมาเป็น สลากกินแบ่งรัฐบาล อย่างที่เรารู้จักกันในปัจจุบัน

 

จุดเริ่มต้นของหวยในไทย

คำว่า หวย มาจากภาษาจีน "ฮวยหวย" (花會) แปลว่า “ชุมนุมดอกไม้” เป็นการพนันที่นิยมในหมู่ชาวจีน ก่อนแพร่เข้าสู่สยามในสมัยรัชกาลที่ 3 ประมาณปี พ.ศ. 2375

ในยุคนั้น เศรษฐกิจฝืดเคือง ผู้คนไม่นำเงินมาใช้จ่าย ทำให้ทางราชการต้องหาวิธีกระตุ้นเศรษฐกิจ พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัวจึงโปรดเกล้าฯ ให้ พระศรีไชยบาล (จีนหง) จัดตั้งโรง หวย ก ข ขึ้น

หวย ก ข และพัฒนาการ

หวย ก ข ในสมัยโบราณจะใช้ชื่อบุคคลชาวจีนที่มีชื่อเสียงจำนวน 34 ตัว (ต่อมาเป็น 36 ตัว) ให้ผู้เล่นเสี่ยงทาย หากทายถูกก็จะได้เงินรางวัล

ต่อมา ในสมัยรัชกาลที่ 5 ได้มีการนำ ลอตเตอรี่ เข้ามาใช้ครั้งแรก โดยชาวอังกฤษชื่อ นายเฮนรี อาลาบัสเตอร์ เพื่อหารายได้บำรุงการกุศล และช่วยเหลือพ่อค้าต่างชาติ

จนกระทั่งในสมัยรัชกาลที่ 6 หวย ก ข ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2459 แต่การพนันแบบแอบเล่นก็ยังดำรงอยู่ในรูปแบบที่เรียกว่า หวยใต้ดิน

การก่อตั้งสลากกินแบ่งรัฐบาล

หลังการเปลี่ยนแปลงการปกครอง พ.ศ. 2475 รัฐบาลได้ออก ลอตเตอรี่ อย่างต่อเนื่อง และในปี พ.ศ. 2482 ก็ได้ก่อตั้ง สำนักงานสลากกินแบ่งรัฐบาล ขึ้น ทำให้การเสี่ยงโชคถูกกฎหมายเปลี่ยนมาอยู่ในรูปแบบ สลากกินแบ่งรัฐบาล แทน หวย ก ข อย่างถาวร