หนุ่มน้ำใจงาม ส่งคุณลุงไร้เงินแถมขาเจ็บ กลับบ้าน ก่อนได้ข้อคิดจำไปตลอด

ลุงบอกพยาบาลเอาเเสื้อกันฝนให้กลับบ้าน ขนาดใส่เสื้อกันฝนลุงยังใส่ยากเลย นั่งคุมใส่ประมาณ 10 นาทีได้ ขาแกก็ไม่ดีด้วยเดินเหมือนทรมานมาก เลยเรียกลุงมานั้งหลบฝนก่อน เลยถามลุงว่าไปไหนมา ลุงบอกไปโรงพยาบาลมา เดินมาจากบ้านตั้งแต่ ตี 3-4 กว่าจะถึงโรงพยาบาลก็สว่างพอดี เลยจะเดินกลับบ้าน ขาไปโดนอะไรมา แกบอกว่า โดนรถชนมา ปวดมากๆ เมื่อคืนนอนร้องไห้จนถึงเที่ยงคืนก็ไม่หายทรมานมาก ขนาดบอกให้มานั่งบนเก้ากี้บนร้านขึ้นบันได 2 ขั้นแกบอกขึ้นไม่ได้ปวดมาก

 

 

 

เลยจับแขนแกขึ้นมานั่ง เอาน้ำให้กิน ถามแกว่ากินข้าวยัง แกบอกกินมาแล้วตั้งแต่โรงพยาบาล ไม่หิวแล้วหลาน ตอนนั้นปิ้งหมูเพื่อจะให้แกกลับ บ้านด้วย แกก็จะไปอย่างเดียวเลย ฝนตก บอกแกว่าจะไปส่งนั่งรออีก20นาที ก่อนลุง ลุงบอกว่าไม่ได้หลาน บ้านลุงไม่มีไฟฟ้าต้องใช้ตะเกียง ต้องไปทำกับข้าวกิน ลุงตัวคนเดียว ถ้าลุงเดินไปก็ 3-4 ชั่วโมงแล้วหลาน ถ้าลุงพักนาน กว่าจะถึงบ้านลุงก็ไม่ได้กินข้าว เลยจะปิ้งหมูให้กลับบ้าน ลุงบอกไม่ทันแล้วหลานลุงต้องกลับบ้าน

เลยขับรถตากฝนไปส่งแกถึงบ้าน ระหว่างทางขับรถแกบอกว่าตั้งแต่รถชนมา เมียก็ทิ้งเพราะหากินไม่ได้ ลุงกลับบ้านไปกินอะไรตอนเย็นน้ำพริกกับมะเขือหน้าบ้านนี้ละ ลุงไม่มีเงินซื้อ ขนาดนั่งรถกลับบ้าน แกบ่นปวดขาตลอดเวลาน้ำตาลุงก็ไหล ไม่อยากนึกถึงตอนเดินกลับบ้านต้องทรมานขนาดไหนกลับบ้าน เดิน 3-4 ชั่วโมงกว่าจะถึงบ้าน กว่าจะทำกับข้าวอะไรอีก

 

 

ชีวิตคนเราไม่เหมือนกันจริงๆๆบางคนมีบ้านมีรถบอกว่าจนไม่มีเงิน เห็นกลับมาดูคนที่ไม่มีเลยแม้แต่รถ แม้แต่บ้าน แม้แต่ข้าวท่จะกิน เงินที่จะใช้ มีเงิน 100 ติดตัวก็ถือว่ามากพอแล้ว มีความสุขแล้วที่มีเงิน100ติดตัว เห็นลุงแล้วปัญหาของเรานี้เล็กน้อยมากๆๆแกบอกขาลุงไม่ดีไม่มีเงินบ้านไฟฟ้าก็ไม่มีลุงยังสู้เลยหลาน ใครอยากช่วยตาหวังติดต่อมาทางข้อความได้เลยครับ ขอช่วยแกแค่ อาหาร ข้าวสาร ปลากระป๋อง ก็พอแล้วครับ บ้านแกอยู่บ้านสักแห้ง ทางไปปากน้ำครับ

 

 

ขอบคุณ ข้าว'ว โอ๊ต