บีบหัวใจ "นุ่น รมิดา" วิกฤติมดลูกแตกฉุกเฉิน นาทีชีวิตเกือบไม่รอด

จากกรณีข่าวเศร้าและบทเรียนสำคัญของคุณ นุ่น รมิดา ที่เกือบต้องสูญเสียชีวิตจากภาวะแทรกซ้อนทางการแพทย์ที่ยากจะควบคุม นี่คือสรุปเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น

 

ก่อนจะไปรับฟังทางทีมข่าวไทยนิวส์ออนไลน์ต้องขอให้กำลังใจ คุณนุ่น รมิดา และคุณหลุยส์ สก๊อต ในช่วงเวลาแห่งการสูญเสีย ขอให้ความรักและหัวใจที่เข้มแข็งนำทางผ่านความเศร้าครั้งนี้

 

เนื้อหาจากบทสัมภาษณ์ เมื่อวันที่ 29 มกราคม 2569 “นุ่น & หลุยส์” และทีมแพทย์แถลงข่าวด้วยภาวะโศกเศร้า….สาเหตุการสูญเสียลูก คือ “มดลูกแตก”

 

เดิมทีมีการวางแผนผ่าคลอดในวันที่ 24 มกราคมที่ผ่านมา โดยคุณนุ่นเลือกฝากครรภ์กับคลินิกของตนเอง แพทย์ผู้ดูแลระบุว่า คุณนุ่นเป็นผู้หญิงที่ดูแลตัวเองดี มาตามนัดสม่ำเสมอตลอดช่วงการตั้งครรภ์ การประเมินสุขภาพโดยรวม รวมถึงชีพจรและค่าต่าง ๆ อยู่ในเกณฑ์ปกติมาโดยตลอด แม้ในอดีตคุณนุ่นจะเคยมีประวัติเคยเป็นเนื้องอกในมดลูกเมื่อหลายปีก่อน

 

เมื่อเข้าสู่ไตรมาสที่ 3 ทีมแพทย์ได้ติดตามอาการอย่างใกล้ชิดมากขึ้น โดยนัดตรวจทุกสัปดาห์ ทั้งนี้ การบีบรัดตัวของมดลูกในช่วงไตรมาสสุดท้ายไม่พบความผิดปกติใด ๆ ระหว่างการดูแล ได้มีการวางแผนประสานงานกับโรงพยาบาลสมิติเวช สุขุมวิท มาอย่างต่อเนื่อง และมีความร่วมมือกันเป็นอย่างดี

 

กระทั่งวันที่ 10 มกราคมที่ผ่านมา คุณนุ่นเกิดอาการเจ็บครรภ์คลอดก่อนกำหนดอย่างรุนแรง มีอาการปวดท้อง จุกแน่น วูบจนเกือบหมดสติ ทีมแพทย์จึงประสานโรงพยาบาลสมิติเวชให้รับตัวโดยรถฉุกเฉินทันที แพทย์ผู้ดูแลเปิดเผยว่า ขณะรับตัวจากบ้าน คุณนุ่นมีภาวะความดันโลหิตต่ำมาก หัวใจเต้นเร็ว และหายใจเร็ว จากประวัติและอาการทั้งหมด ทีมแพทย์จึงสงสัยว่ามีภาวะ "มดลูกแตก"

 

เมื่อมาถึงโรงพยาบาล ทีมแพทย์ได้เตรียมการผ่าตัดฉุกเฉิน และทำการอัลตราซาวด์ พบว่าไม่สามารถตรวจพบสัญญาณชีพของทารกแล้ว จึงจำเป็นต้องผ่าตัดนำทารกออกมา ระหว่างการผ่าตัดพบว่ามีเลือดออกในช่องท้องจำนวนมาก และพบแผลฉีกขาดขนาดใหญ่บริเวณด้านหลังของมดลูก ซึ่งคาดว่าเป็นสาเหตุของการเสียเลือดอย่างรุนแรง

 

ทีมแพทย์ได้ทำการซ่อมแซมมดลูกและควบคุมการเสียเลือด ใช้เวลาผ่าตัดประมาณ 3 ชั่วโมง จึงสามารถหยุดเลือดได้ และผู้ป่วยพ้นระยะวิกฤติ หลังจากนั้นได้รับการรักษาอย่างต่อเนื่อง อาการค่อย ๆ ดีขึ้น สามารถถอดท่อช่วยหายใจได้ และพักรักษาตัวในหอผู้ป่วยวิกฤติ (ICU) เป็นเวลา 4 วัน รวมระยะเวลาการรักษาทั้งหมด 5 วัน ก่อนจะสามารถกลับบ้านได้ในที่สุด